ანტონ გუდმანი, დასავლეთ სანაპიროზე ადამიანის უფლებების მაძიებელი რაბინი.
ებრაელი დასახლებულების მხრიდან ძალადობა 7 ოქტომბრიდან გაგრძელდა
და ჩვენ ვხედავთ, რომ ის მკვეთრად იზრდება.
გაეროს მონაცემებით, ახლა თავდასხმები ერთ დღეში
სამჯერ მეტი ხდება.
იარაღის ფლობის გავრცელება ებრაულ საზოგადოებაში,
ფაქტობრივად, ეს ფაქტი ყველას უნდა აწუხებდეს, რადგან ეს იარაღი
ჩვენ ვიცით, რომ ის მომავალში შეიძლება არასწორ ხელში მოხვდეს.
ეს იარაღი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ქალების წინააღმდეგ დანაშაულში.
გარდა ამისა, ეს იარაღი შეიძლება შემთხვევით მოხვდეს ბავშვების ხელში
და შეიძლება გამოიწვიოს საშინელი ავარიები.
მაგრამ ყველაზე უარესი ის არის, რომ ეს იარაღი შეიძლება ქვეყანაში მყოფ
ყველაზე რადიკალურ დაჯგუფებების ხელში მოხვდეს.
ამ ჯგუფებმა, ეს იარაღები შესაძლოა, განსაკუთრებით C ზონაში
სასოფლო-სამეურნეო მინდვრებში მომუშავე იმ პალესტინელების წინააღმდეგ შეიძლება იქნას გამოყენებული,
რომელთა საარსებო წყაროც მიწათმოქმედებაა.
ამავდროულად, ჩვენ ვხედავთ კონფლიქტს, რომელსაც სამხედრო გადაწყვეტა არ აქვს
და თუ ძალადობა ან შეიარაღება გაიზრდება, ეს კონფლიქტი ტრაგიკულად დასრულდება.
ჩვენ უნდა ვიპოვოთ სხვა გზა ამ გარემოდან გასასვლელად.
ისრაელი გახდა ქვეყანა, რომელიც ადამიანებს იარაღის მოწმობის აღებას უადვილებს.
ასე რომ, იარაღის სროლისთვის და ლიცენზიის მისაღებად
საჭიროა მთელი რიგი ბიუროკრატიული ნაბიჯების გადადგმა, როგორიცაა ფსიქოლოგიური ტესტირება.
მაგრამ საბოლოო ჯამში, იარაღის შოვნა თანდათან უფრო ადვილი ხდება.
ჩემს ირგვლივ, თუნდაც იმ ქალაქში, სადაც მე ვცხოვრობ,
მყავს მეგობრები, როგორც კაცი, ასევე ქალი, რომლებმაც გადაწყვიტეს საკუთარი იარაღი იყიდონ.
ისრაელის მთავრობა ებრაელი დასახლებულების ძალადობის აქტებს შემწყნარებლობით უყურებს.
ის ამდაგვარ დამოკიდებულებას დადებითად აფასებს.
თუნდაც ისრაელის მთავრობაში,
ებრაელი დასახლებულების ძალადობისკენ წაქეზებას,
უწყობს ხელს.
ეს მიუღებელია
დასახლებულების ძალადობრივი ქმედებების აღსაკვეთად,
უნდა გაუქმდეს კანონები, დაზვერვის სამსახურისა და ჯარის ერთობლივი ძალისხმევით.
ეს მოძალადე ტერორისტები ციხეში უნდა ჩასვან.
ძალიან ბნელ დროს გავდივართ
ღაზაში ხალხის 16 წლიანი იმედი
ჩვენ შეგვიძლია მხოლოდ წარმოვიდგინოთ თუ, როგორ განადგურდა იგი.
ეს ადამიანები ისე არიან, რომ ირგვლივ მომავალს ვერ ხედავენ.
მათ მიუსაჯეს ცხოვრება ღია ცის ქვეშ
და მათი ერთადერთი პოლიტიკური ვარიანტი არის ადამიანის უფლებების დარღვევის შემზარავი დონე.
ამ სიტუაციიდან, ინდივიდებისთვის, ღაზას ყველა ხალხისთვის
იმედი მაქვს, რომ უფრო მეტი იმედით გამოვჩნდები მთელი რეგიონისთვის.